Madeleine's blog

Madeleine's blog

Wild Orangutan Research in Indonesia

Nieuws & Evenementen Stichting Pongo
News & Events Pongo Foundation

www.orangutan.nl

Einde eerste seizoen

Project in progressPosted by Madeleine Hardus Saturday, February 02 2008 23:27:49

Hallo lieve mensen,

Het eerste seizoen van veldwerk zit erop, in augustus/september dit jaar ga ik aan mijn tweede seizoen beginnen. Het was een erg goed seizoen voor datacollectie en een dag voor kerstmis kreeg ik nog een cadeau! Yet & Yeni die een slow loris vingen en opaten!! Ik heb het erg goed op beeld gekregen en het wordt ongeveer een keer per jaar waargenomen in Ketambe. Het was super!

Verder wil ik nog zeggen dat we veel hebben kunnen doen in Balai Lutu, Ketambe via onze Stichting. We zijn o.a. bij de basisschool geweest en we hebben ze voorzien van kleurboeken (in samenwerking met Great Ape Trust of Iowa) en van veel lesboeken/materiaal en sportmateriaal. Als je meer hierover wilt lezen kan je naar onze website gaan, nog niet alles staat erop, maar wel de hoofdkopjes van onze recente acties! (news & events)

Natuurlijk is er veel meer gebeurd in kamp, zoals meer bruiloften in Balai Lutu en Medan, een begrafenis van onze kokkin, een trekking naar de hot springs en waterval met Gerold en Nina, mensen in kamp die vogels jagen en vissen doden in de rivier dmv een batterij en generator, bezoek van Serge (mijn co-promotor) en Rob (directeur van het orang-oetan onderzoek in Great Ape Trust) en onze laatste avond met veel eten en een bezoek van bijna alle leraren en een groep met kinderen die een traditionele dans hebben opgevoerd voor ons in prachtige kledij.

Ik zal wat fotos laten zien van een aantal gebeurtenissen. (fotos komen later, internet is erg langzaam hier).

Veel van jullie zie ik al volgende maand!

Liefs Madeleine

  • Comments(2)//madeleine.orangutan.nl/#post15

Wishes

Project in progressPosted by Madeleine Hardus Saturday, December 29 2007 01:39:26

Ik hoop dat jullie hele fijne kerstdagen hebben gehad, voor nu veel plezier tijdens oud en nieuw en veel liefde en geluk in 2008!smiley

Blog Image

  • Comments(6)//madeleine.orangutan.nl/#post14

Oktober & November

Project in progressPosted by Madeleine Hardus Saturday, December 15 2007 21:30:19

Lieve allemaal,

Het is een tijd geleden dat ik jullie gezien, gesproken en/of gemaild heb, maar de laatste periode is begonnen en het duurt niet lang meer voordat ik jullie weer kan zien!

We zijn wat eerder in Medan dan gepland. Rudi (manager BPKEL) gaat namelijk trouwen en wij zijn uitgenodigd; dus even voor drie dagen in Medan.
Maar jullie zijn natuurlijk benieuwd hoe het de afgelopen maanden in Ketambe is geweest. Bekijk de foto’s en lees de tekst!

Blog Image

Heb ik jullie trouwens al fotos laten zien van de ingang van het kamp??

Foto komt nog!

Deze grote ‘bull’ mier is om het leven gekomen door een schimmel binnenin hem. De schimmel is behoorlijk doorgegroeid en is nu goed zichtbaar aan de buitenkant.

Blog Image

Prachtige giftige rups

Blog Image

Tijdens het Alas huwelijk van Selamat en zijn vrouw traden deze kinderen op en lieten een traditionele Gayo dans zien.
Blog Image

Blog Image

Zij kijkt niet al te blij op de foto en dat was de hele avond zo. Het blijkt namelijk te zijn dat ze moest trouwen en waarom? Omdat de moeder van Selamat was overleden en zij nu alle taken moest overnemen (wassen, koken, schoonmaken etc.). Gelukkig komt dit hier niet zo heel vaak meer voor, maar helaas bestaat het nog wel.

Blog Image

Blog Image

Blog Image

Blog Image

Blog Image

Het Gayo huwelijk van Atun en Thomas. Atun is onze kokkin van 23 jaar. Dit huwelijk was vrijwillig en ze waren al een tijdje elkaars pacar (vriend-vriendin). Iedereen had een dag vrijgenomen om bij dit huwelijk aanwezig te zijn. Officieel zou het om 11 uur beginnen (wij waren dus mooi op tijd), maar hier liet de bruidegom op zich wachten. Na 2 uur wachten hadden we besloten om pannenkoeken te gaan eten. Net nadat we besteld hadden, hoorden we dat de bruidegom eraan kwam. Wij snel terug, maar dat was niet nodig, want nog waren we ruim op tijd. Deze foto’s zijn dus van tijdens de ceremonie. Na de ceremonie was het pannenkoeken eten. Daar ontmoeten we twee Spanjaarden die met ons geluncht hebben. Soms lijkt het erop alsof we iets speciaals aan het doen zijn: onderzoeker in Indonesië, maar hun verhaal was wel heel speciaal: met het vliegtuig naar Sumatra en door Sumatra, Maleisië, Thailand, Laos, China FIETSEN en vanuit China naar huis (Spanje dus) fietsen!! Ze waren 20 dagen onderweg en hadden al 1000km gereden. Na het eten hadden we ze meegenomen naar Atun en Thomas en er moest wel even een foto gemaakt worden.

Blog Image

Ik kan het niet laten om er een foto van een orang-oetan bij te doen.

Blog Image

Er komen ongelooflijk veel vlinders voor in Sumatra en er zijn er heel veel in ons kamp.

Iedereen heeft zo z’n goede dagen en z’n slechte. Eigenlijk had ik wel een goede dag, maar op de weg naar huis was ik toch niet echt gefocust en die dag hadden we een zwarte slang gezien en Adriano was zijn klavertje vier kwijtgeraakt in het bos, misschien waren dit voortekens?! We liepen naar kamp en moesten over een dikke boomstam klimmen en daarna zette ik mijn voet niet goed neer op een andere boomstam en ik gleed uit. Ik verloor mijn evenwicht en viel op mijn hoofd. Adriano hielp mij gelijk overeind, maar het was al te laat. Ik had jeuk op mijn hoofd, gezicht en nek. Wat bleek, ik was in een tekennest gevallen. Honderden teken sprongen op mij van ong. 1mm dik. Adriano is uren bezig geweest om alle teken weg te halen. ’s Nachts voelde ik nog wat, maar vanaf de volgende dag waren ze weg. Gelukkig niks aan overgehouden!

Oktober was een natte maand. Adriano, Lisette en ik waren halverwege de maand 10 dagen alleen in het kamp aan het eind van de Ramadan en de Idul Fitri dagen. Tijdens deze dagen was het koken voor onszelf en werken. Dat was nauwelijks te doen en we hebben deze dagen maar 3 keer gevolgd. Desondanks hebben we Lisettte geholpen met haar project: in het gelogde en niet gelogde deel, van verschillende punten in het bos foto’s nemen van het bladerdek om de grootte van de gaten in het bladerdek te meten.
De rest van de maand Oktober was het hard werken om voldoende data te verzamelen. Ik heb niet veel gefilmd, wel veel feeding technieken verzameld. De eerste weken van November was het nog erg nat en veel regen overdag. Daarna werd het weer beter en overdag regende het bijna niet meer. Doordat het fruit verspreid was is het regelmatig voorgekomen dat we tot ver moesten volgen, maar het voordeel van dit seizoen is dat ze hun nest redelijk vroeg maken, rond 5 uur.

Veel heftige dingen meegemaakt tijdens het volgen:

Twee keer meegemaakt van Yet en Sina (moeder orang-oetans) dat ze een bijennest plunderden om honing te eten, spectaculair om te zien. Yet is 15 meter naar beneden gevallen tot aan de grond. Na een paar minuten klom ze omhoog, at wat bladeren, rustte voor een uur en ging daarna weer verder met haar bezigheden. Ik was erg geschokt, ik zag alles gebeuren en zag nu dat orangs erg goed zijn in het verbergen van hun pijn. Een week later (9-11) volgde ik Pluis en Pele. Pele was die ochtend wat huilerig. Op een gegeven moment viel ook Pele, ik dacht eerst een paar meter, maar later zagen we zijn afdruk op de grond. Hij huilde ontzettend totdat zijn moeder naar beneden kwam op hem op te halen. Een paar minuten later kon ik mijn ogen niet geloven: Pluis zat met Pele over haar heen. Geen beweging te zien in Pele. Tijdens het lopen hield Pluis Pele vast aan zijn arm, hij kon zicht niet meer vasthouden aan zijn moeder (cling). Af en toe hoorde je hem nog huilen. Tot aan het maken van het avondnest. Ik dacht echt dat hij het niet meer zou halen en hij moest minimaal een paar botten hebben gebroken. Ondanks alle emoties van dat moment, heb ik alles nog redelijk op film kunnen zetten. De volgende dag moest ik erheen om te zien hoe het met Pele was. Daardoor kon ik helaas niet mijn lieve zus bellen op haar verjaardag, maar achteraf moest het zo zijn omdat ik toch de rivier niet over kon die dag (de stroming was te sterk). De volgende ochtend was het behoorlijk zoeken naar het nest (het was ver, niet dicht bij een transect, erg steil en dichtbegroeid). Maar we waren op tijd. En je gelooft het of niet…Pele kwam gewoon het nest uitlopen. Wel wat voorzichtiger, maar als je niet zou weten wat er de vorige dag was gebeurd zou je niks merken. Aan het eind van de dag was hij zelfs met Yeni en Puji aan het spelen, waarbij Yeni een paar keer aan zijn benen trok. Hij gaf geen kick. Wat een ongelooflijke dieren zijn orang-oetans toch!!
Tijdens deze dag heb ik verse pootafdrukken gezien van een tijger, dan krijg je toch even de kriebels…

De laatste weken ben ik nog druk bezig geweest met de school in Ketambe (Balai Lutu). Rond Oud en Nieuw schrijf ik hierover, want het was erg succesvol!

Nog wat extra foto's:

Blog Image

Blog Image

@ Robinia, ik heb de foto’s gezien van Kalle, het is een mooi ventje! Enne Adriano en ik zijn de komende jaren nog in Indonesië te vinden…

@ Francine, yes ik heb je brieven gekregen! Als het goed is heb je al een brief terug ontvangen (als de post goed werkt). Lembongan was super! Het snorkelen was prachtig en we zijn daar echt bijgekomen. Het is nu alweer een tijd geleden en jullie zijn nu lekker aan het reizen in Argentinië. Heel veel plezier daar!

@Janneke, hey ex-housemate why are you leaving?? No great that you got the job, congratulations!

@ Rita, hoe was Sicilie?
@ Simone, helaas missen we elkaar weer in Indonesië, maar als wij weer terug gaan naar Ketambe ben jij daar nog een tijd toch?

Voor jullie allemaal Merry Merry Christmas and a Happy Newyear with lots of luck!

Liefs Madeleine

  • Comments(1)//madeleine.orangutan.nl/#post13

Augustus & September

Project in progressPosted by Madeleine Hardus Monday, September 24 2007 15:31:30

De laatste twee maanden zijn erg snel gegaan. 2 augustus zijn we aangekomen in Ketambe. De BBC filmploeg en Suci waren net een dag in het kamp en er was nog geen orang-oetan gevonden. Het was gek om weer terug te zijn. Onze assistenten waren er nog, maar die van LIF waren er niet meer en er liepen nieuwe mensen rond van BPKEL, de nieuwe regeringsorganisatie.
De BBC filmploeg bestond uit een director (Patrick), filmman (Barrie) en een canopy-man (James), het was erg leuk om ze in het kamp te hebben. Ze hebben prachtige opnames gemaakt (wij hebben al wat opnames kunnen zien en in real life, want ze gingen voornamelijk met ons het bos in om onze focal te filmen), eind 2009 komt het uit in een documentaire die LIFE gaat heten en die over primaten gaat. Volgend jaar komen ze terug om de laatste opnames te maken. (p.s. Patrick was ook de director van de serie Galapagos, Barrie was een van de filmers, jullie moeten deze series gaan kijken, het is een ongelooflijk eiland, en de opnames zijn geweldig!)

Erin (post-hoc uit Santa Cruz) en Joram (student uit Zurich) zijn twee weken in kamp geweest en Serge een paar dagen. Dus al met al was het aardig druk deze weken. Erin gaf een cursus over een field kit om de hardness and toughness te meten van fruit. Deze cursus was voor twee studenten uit Jakarta (Achi en Sri), maar heb ik ook gedaan. Voor mijn onderzoek is het namelijk ook belangrijk voor het bepalen of de verschillen tussen de individuen te maken hebben met ‘optimal foraging’ en/of ‘social learning’. En daarbij komt ook nog dat ik Achi gedurende haar periode in Ketambe ga begeleiden, dus het is goed om te weten hoe de field kit in elkaar zit.

Blog Image

In gesprek met Patrick.

Blog Image

Rare primatensoorten gevonden in een ficus (linksboven Erin, onderaan Joram)

Ongelooflijk veel bomen waren aan het fruiten, het was dus niet erg moeilijk na het vinden van één orang-oetan om er meer te vinden. Er waren zoveel ‘parties’ en het leuke was dat we veel nieuwe individuen vonden of individuen die we normaal niet zoveel zien. Het hoogtepunt voor mij was het zien van ‘travel-bands’ van ongeveer vijf individuen (allemaal adolescents of unflanged males). Ze aten met zijn allen in een boom, een of twee vertrokken de rest volgde. Dat ging een paar dagen door. Het was heel moeilijk om ze uit elkaar te houden, maar het was geweldig om dit te zien.

Blog Image

Blog Image

Blog Image

Traditionele dans en speech van Patrick, de avond voordat de BBC wegging.

De avond voordat de BBC wegging, hadden ze gezorgd dat er veeeel en lekkerrr eten was, het was heerlijk! Suci had geregeld dat de mannen/jongens die de BBC geholpen hadden met het dragen en een aantal assistenten een traditionele dans/zang gingen houden. Was leuk om te zien en ik heb delen op film gezet.

Blog Image

Het eten was erg goed tijdens de periode dat de BBC er was, nadat ze weg zijn gegaan (na een maand) ging het met sprongen achteruit! Gelukkig hadden ze eten voor ons achtergelaten…

Ik ben ook nog naar een bruiloft geweest in Balai Lutu. De bruid was mooi gekleed, maar had zo’n droevig gezicht, echt de hele tijd. Ik heb even met haar gepraat, ze vertelde dat ze erg moe was van alles, en ook dat ze haar man een maand kende!?! en ze wist zijn leeftijd niet… Het was erg zielig om te zien, waarschijnlijk was ze gewoon uitgehuwelijkt.
Tijdens het feest was er een groep jonge meisjes van ongeveer 10 jaar die traditioneel gingen dansen en zingen, dat was echt heel schattig om te zien. Ik heb er foto’s van gemaakt, maar met Lisette’s camera, die laat ik jullie dus de volgende keer zien, want ik heb ze nu niet bij me.

Ik ben ook nog vier dagen ziek geweest. Ik heb waarschijnlijk gewoon iets verkeerds gegeten, maar ik kon deze dagen niet werken, ik voelde me te beroerd en ik moest elke keer naar de wc. In ieder geval na verhoging van mijn vitamines ging het snel voorbij en kon ik daarna weer werken!

Afgelopen week zijn we naar Medan gegaan, daar heb ik gewerkt aan een artikel en moesten we nog tickets regelen. Na het regelen van deze dingen zijn we naar Denpasar gevlogen voor 10 dagen vakantie. De eerste dag waren we in Kuta, nu zijn we voor twee dagen in Ubud (om weer wat ‘gecultiveerd’ te worden, haha) en morgen gaan we voor vijf dagen naar Nusa Lembongan. Daar gaan we echt relaxen. Het enige wat ik nog moet doen is een samenvatting schrijven voor het IPS congres volgend jaar augustus waar ik een posterpresentatie wil geven. Gisteren zijn we naar een expositie geweest van een Papua tribe (Kamoro), was erg interessant en ze verkochten prachtige beelden, Adriano heeft een zeemeermin gekocht, erg mooi!

Nu is het tijd voor avondeten, dikke knuffel van mij!

@Pap&Mam, graag gedaan voor de rozen. Leuk dat jullie zo genoten hebben in Antwerpen en Brugge. Dank jullie voor alle super cadeaus!

@Pris, we hebben er een leuke verjaardagsdag van gemaakt. Lisette en ik hadden slingers opgehangen en Lisette had een cake gekocht. De cadeaus van jullie hebben we pas laat gekregen, maar Adriano was er erg blij mee (en ik natuurlijk ook, want nu heb ik ook wat boeken om te lezen)!

@Francine, het is zeker bijzonder om dit allemaal mee te maken! Je brief heb ik nog niet ontvangen, misschien dat het er nu ligt??? Dank je alvast, het is erg leuk om post te krijgen!

@Sas, misschien tot snel in Indonesie??

@Simone, het fruitseizoen was inderdaad super, volgend jaar samen in Ketambe?

@ Gerold, dank je voor je leuke ansichtkaart! CU in december met Nina!

Nog wat foto's:

Blog Image

Thomas Langur

Blog Image

Blog Image

Zie je geen gelijkenissen in de volgende twee foto's smiley

  • Comments(5)//madeleine.orangutan.nl/#post12