Madeleine's blog

Madeleine's blog

Wild Orangutan Research in Indonesia

Nieuws & Evenementen Stichting Pongo
News & Events Pongo Foundation

www.orangutan.nl

Batumbelin

Begin Tweede SeizoenPosted by Madeleine Hardus Wednesday, January 28 2009 23:58:53

Er is weer veel gebeurd deze laatste weken, de eerste weken van het nieuwe jaar. Rond de 10de zijn Mirjam (een masterstudent die ik begeleid en die een gedeelte van mijn project uitvoert) en ik naar Batumbelin Quarantine Center gegaan om de voedselexperimenten uit te voeren. Op wat kleine hobbelingen na is alles eigenlijk prima gegaan en ik denk dat er zeker wat interessante resultaten uit gaan komen!

In quarantaine zitten er op dit moment 41 orang-oetans bijna allemaal bij mensen/overheidsinstellingen/leger e.d. weggehaald als huisdier en dus nog erg jong. Zo’n jonge orang-oetan ziet er natuurlijk erg schattig uit en wie wilt er nou geen mooi rood aapje in huis? Totdat die mensen erachter komen dat ze groter worden en veel sterker dan mensen, dan beginnen ze een groot probleem te krijgen. En realiseer je ook dat als je 41 jonge orang-oetans hebt je ten minste (als je kundig bent in het afschieten) je 41 moeders af moet schieten…

Maar SOCP (Sumatran Orangutan Conservation Programme) is in dit centrum bezig om de dieren eerst te checken of ze gezond zijn en als ze deze fase doorstaan mogen ze naar een socialisatie kooi en daarna gaan ze naar Jambi (een goed bos waar geen orang-oetans meer voorkomen) waar ze worden vrijgelaten. Hier is ook een kamp waar mensen werken die de orang-oetans nauwlettend in de gaten houden. Een erg goed programma dus.

Nu terugkomend op de voedselexperimenten: we doen dit met 11 orang-oetans: Abel, Robert, Beckham, Pesek, Nando, Vewe, Windass, Mutia, Bolo, Tila en Bimbim. Het is zo grappig om te zien dat ze echt allemaal een eigen persoonlijkheid hebben, bijvoorbeeld Beckham (een van mijn favorieten) is echt een clown. Hij houdt ervan eten op zijn hoofd te leggen en ons zo lang mogelijk bij hem te houden, want hij houdt heel erg van aandacht.

Je raadt het al, dit is Beckham:

Drie kleine orangs die erg graag willen eten.

Of te snel willen drinken..

De volgende foto’s zijn van Matahari, ze zijn niet echt prettig om naar te kijken, ik wil alleen maar laten zien in welke staat ze was. Matahari (zon in het Indonesisch), een vrouwtje van rond de 30 jaar, is anderhalve week geconfisceerd in Aceh door SOCP. Ze hadden bericht gehoord dat er een orang-oetan een man had gebeten (nadat ze haar aan een ketting hadden gelegd) en of ze daar gelijk heen konden om de orang-oetan op te halen. Toen ze daar aankwamen troffen ze een orang-oetan aan die helemaal toegetakeld was en die een acute abortus kreeg. Het kindje ademde niet en Matahari legde haar mond op de mond van haar kindje, toen dat niet werkte hield ze haar benen vast zodat het kindje onderste boven hing. Helaas werkte dat ook niet, Matahari ‘begreep’ dat haar kindje niet meer leefde en hield het in haar armen en maakte huilgeluiden…
De volgende ochtend zijn ze naar quarantaine gereden met Matahari. Het zag er niet goed uit: twee vingertoppen waren afgehakt, ze bleek kogels in haar lichaam te hebben, ze hadden haar zo hard geslagen dat ze een schedelbasisfractuur had, haar oogbol was gebroken en er was ook wat mis met haar romp. De eerste dagen leek het beter te gaan totdat ze een soort van epilepsie aanvallen kreeg en stopte met ademhalen. Yenni, de dierenarts, heeft gelijk een infuus en zuurstof toegediend, ze leefde nog. Afgelopen zondag nacht hebben Mirjam en ik meegeholpen met het verzorgen van haar door warme doeken op haar voorhoofd te leggen (haar temperatuur was 35.4) en door te zorgen dat ze niet bewoog tijdens het geven van vaccinaties. Helaas, maar misschien ook beter voor haar, is ze afgelopen dinsdag overleden…

Nu komen er wat luchtige foto's van waar we slapen en van de omgeving met de 'wildlife'

Voorbereidingen van het experiment:

Deze familie woont aan de rechterkant van het huis, wij aan de linkerkant.

  • Comments(4)//madeleine.orangutan.nl/#post19