Madeleine's blog

Madeleine's blog

Wild Orangutan Research in Indonesia

Nieuws & Evenementen Stichting Pongo
News & Events Pongo Foundation

www.orangutan.nl

Juni: maar 1 week Ketambe

Uit het kampPosted by Madeleine Hardus Wednesday, July 04 2007 19:39:11

Hallo lieve mensen,

Ik ben alweer 11 dagen in Medan. Vrijdag 22 juni kregen we namelijk te horen dat we binnen twee dagen het kamp moesten verlaten. IEDEREEN moest weg!!! Met alle spullen, het is nu al 11 dagen verlaten… Er is een nieuwe regeringsorganisatie gekomen die Ketambe gaat managen. Afgelopen week hebben we per brief opnieuw toestemming moeten vragen om onderzoek te doen in Ketambe. Hopelijk krijgen we deze week bericht. Het is niet zo dat ik niet geniet in Medan, maar een bosrijke omgeving waar ik me kan bezighouden met mijn onderzoek trek me meer J.

Deze week heb ik hard gewerkt aan mijn onderzoek. Ik heb al 16 DV tapes vol gefilmd in Ketambe, waar een groot deel bestaat uit orang-oetans die aan het eten zijn. Uit deze filmpjes haal ik informatie over de eet technieken die ze gebruiken en wat ze eten. Maar dat is niet het enige wat ik film, elk interessant gedrag wat ze vertonen film ik, zoals het maken van een bescherming tegen de zon van bladeren wat ze uiteindelijk op hun hoofd doen, het drinken van water uit een boomhol of van de rivier, spelende orang-oetankinderen etc. Tijdens het analyseren van de film kwam ik er zelfs achter dat ik iets over het hoofd had gezien tijdens het observeren, maar wel op film had staan. Yeni een orang-oetan kind (van rond de zeven jaar) had net gedronken van haar moedersmelk, ze zat op een boomstam en begon te masturberen. Een gekke combinatie!

Uiteindelijk zijn we maar een week in Ketambe geweest, maar tijdens die week heb ik wel ontzettend veel kunnen filmen. Ik ben zelfs 1x halverwege de dag naar het kamp gerend om een leeg cassettebandje te halen (gelukkig waren we dichtbij aan het volgen).

Met de mensen in het kamp is het gezellig, maar soms is het erg moeilijk omdat ik gezien word als de vrouw van…. en de man verantwoordelijk is, en hij dus ook alleen maar wordt aangesproken.

Verder is het wonderbaarlijk om te zien hoe ze kunnen genieten van een spelletje domino. Ik merk dat veel mensen hier in het “hier en nu” leven, wat overigens niet altijd positief hoeft te zijn! Drie dagen geleden namelijk zaten Adriano, Lisette en ik in de becak op weg naar een restaurant. En je raad het al.. halverwege de rit stonden we stil, geen benzine meer. Ik denk dat een goede combinatie zou zijn: leef in het hier en nu, maar denk aan de toekomst!

Qua eten en drinken komen we hier niks tekort, er zijn in Medan goede restaurants met heerlijk eten (Indiaas, Indonesisch, Wester à pizzahut) en de vruchtensapjes zijn super! Daarnaast hebben ze veel bakkers waar ze kaasbrood, chocoladebrood en lekkere (chocolade) taartjes verkopen, mmmmhhh zo lekker. Ook in het kamp is het eten goed, er is praktisch elke dag vis of kip, met lekkere groenten. Dus wees niet bang dat ik hier zal afvallen, zeker omdat ik er wel voor zorg dat mijn chocolade toevoer stabiel blijft!

Wat ik al zei: nu is het wachten op toestemming, hopelijk gaan we eind deze week weer terug!

Ps. Foto’s komen nog, het duurt alleen zo lang om ze te uploaden en daarbij komt ook nog dat we maar een paar uur per dag elektriciteit hebben dus alles gaat niet zo snel.

  • Comments(5)//madeleine.orangutan.nl/#post9