Madeleine's blog

Madeleine's blog

Wild Orangutan Research in Indonesia

Nieuws & Evenementen Stichting Pongo
News & Events Pongo Foundation

www.orangutan.nl

Jakarta

Derde en laatste seizoenPosted by Madeleine Hardus Monday, May 17 2010 22:33:22

Afgelopen zaterdag zijn Adriano en ik weer vertrokken naar Indonesie! We gaan dit keer weer naar Ketambe!! Ja, we hebben toestemming gekregen om naar Aceh te gaan, eindelijk. We blijven tot aan halfverwege september en ik probeer zoveel mogelijk te laten weten hoe het gaat met de orang-oetans en andere wildlife!

Zijn nu in Jakarta bezig met de office-tour. Hier in Jakarta gaat het redelijk snel, hopelijk vliegen we morgen verder naar Banda Aceh, om ons daar bij immigratie te melden.

Write more in Banda!

  • Comments(0)//madeleine.orangutan.nl/#post25

Edutainment

Theater in het BosPosted by Madeleine Hardus Sunday, April 18 2010 23:17:16

Pongo wilt educatie aanbieden in de vorm van cultuur aan de lokale mensen die in orang-oetan gebieden leven. Steun ons initiatief!

Voor meer informatie kijk op: http://www.orangutan.nl/news%20and%20events/campaign_theatrelakon_dutch.htm

Stichting Pongo
girorekening 5119351

  • Comments(0)//madeleine.orangutan.nl/#post24

Oliepalmplantages

ActiePosted by Madeleine Hardus Tuesday, March 09 2010 01:45:04
Wij (Stichting Pongo) zijn geschokt door de inhoud van een een uitgelekt document van de Europese Commissie. In dit document is geschreven dat een verandering van ‘bos naar oliepalmplantages’ niet meer als ontbossing wordt gezien. Dit betekent dat deze plantages gelijk gesteld worden aan bossen! Is dit een politieke manier om het kappen van regenwouden en dus het vernietigen en ombrengen van alle planten en dieren voor de aanplanting van oliepalmplantages te maskeren? Stichting Pongo heeft samen met een aantal andere organisaties (PrimatesHelpingPrimates, Monkey Business en Milieudefensie) een brief geschreven aan het Europese Parlement waarin we pleiten om oliepalmplantages niet te kenmerken als bos.

  • Comments(0)//madeleine.orangutan.nl/#post23

link

in the NetherlandsPosted by Madeleine Hardus Tuesday, January 05 2010 21:52:02

klik op deze link: http://discovermagazine.com/2010/jan-feb/058

Wie had dat gedacht om in de top 100 te komen!

  • Comments(0)//madeleine.orangutan.nl/#post22

Sampan Getek

Begin Tweede SeizoenPosted by Madeleine Hardus Monday, April 20 2009 21:41:06

Hai lieve allemaal,

Ik ben nu bijna twee weken in Sampan Getek een dorpje dat eigenlijk te klein is om een dorpje te noemen . De mensen zijn batak moslims, wat heel weinig voorkomt, omdat de bataks normaal gesproken christen zijn. Maar erg strikt zijn ze niet, niemand loopt hier met een hoofddoek om, behalve als ze gaan bidden of als ze naar moslim scholen gaan. Adriano en ik wonen bij een familie in, die bestaat uit een moeder met drie kinderen, twee jongens en een meisje van respectievelijk 7, 11 en 14 jaar. De vader woont niet meer samen met zijn gezin omdat hij teveel dronk. De moeder heeft hem dus de deur gewezen.
Adriano en ik hebben een eigen kamer dat niet veel heeft dan een matje op de vloer om op te slapen en een kastje. De muren zijn van dunne houten platen en de deur is een gordijn, van boven zijn de muren niet verbonden met het dak, dus niet veel privacy ;-). Het dak bestaat uit metalen platen wat behoorlijk warm is als de zon schijnt. Het huis heeft zelf geen wc dus iedereen doet alles in de rivier. Gelukkig hebben Gail en Miran een eigen huis (gemaakt van hout en een dak van bladeren) met wel een eigen wc. Dat scheelt weer veel bekijks! De mensen zijn anders dan de mensen die wij tot nu toe ontmoet hebben; ze schreeuwen veel (mannen en vrouwen). Het is een dorpje dat bestaat uit roddelen en ze willen precies weten waar je heen gaat als je voorbij loopt. Waarschijnlijk omdat het moeilijk is om onze namen te onthouden noemen ze ons nu oom en tante. Ik loop best vaak op en neer tussen het huis waar we wonen en die van Gail en Miran en elke keer lopen er mensen langs die vragen: Mau ke mana tante? Het is zelfs zo sterk geweest dat toen Adriano hier alleen was (omdat ik de experimenten in quarantaine deed) dat de moeder van het gezin en het meisje van 14 jaar (!) niet in hun huis sliepen om roddels te voorkomen. Moeder en dochter vroegen elke dag aan Adriano wanneer ik kwam, zodat ze weer in hun huis konden slapen..
Aan 1 kant van het dorp is een rivier, aan de andere kanten is het omgeven door rubber en palmolie plantages. Elke morgen gaan de assistenten van Gail de plantages in op zoek naar orang-oetans. Ze is hier in 2006 begonnen en heeft 16 orang-oetans geidentificeerd, het lijkt erop dat er niet veel meer orang-oetans zijn dan deze 16. Het is nog een wonder dat ze hier kunnen overleven, maar dat komt gelukkig omdat de rubber plantages niet voor honderd procent uit rubberbomen bestaan. En het is ook fijn dat de mensen wat luier zijn zodat sommige stukken verlaten worden en dit betere stukken zijn (en op bos begint te lijken) voor de orang-oetans. Maar hieromheen bestaat alles uit palmolieplantages, kilometers lang. (wees alsjeblieft meer bewust van wat je eet want als er vraag is dan blijft het aanbod groeien).
Dit is dus het bijzondere gebied waar Adriano en ik orang-oetans observeren. Ik ben hier de voedsel technieken aan het verzamelen, hoe snel ze eten en ik meet de hardness en toughness van het voedsel. Adriano neemt alle geluiden van de orang-oetans op.
Adriano en ik hebben ook mooie posters gemaakt en uitgedeeld met de tekst “orang-oetans onze trots van het dorp”, zodat ze meer gaan beseffen hoe bijzonder het is om orang-oetans te hebben. Verder hebben we ook via Pongo Engelse woordenboeken gekocht voor verschillende mensen en er is een educatie programma in aantocht voor in Sampan Getek (dmv educatie kleurboeken voor kinderen) en in drie dorpjes in Aceh (dmv een bibliotheekbus voor alle leeftijden), volgende maand kan je meer lezen hierover op onze website (www.orangutan.nl).
Wil je meer weten over de houtkap activiteiten in Indonesie dan is de volgende anonieme film een goede weergave, gratis te downloaden via greenfilm.free.fr . Kijk het alleen als je je goed voelt anders word je te erg depressief.

Fotos:

Voor de eerste heuvel zie je rubberplantages, daarna zijn het alleen maar palm olie plantages tot aan de verste hoogste berg..

Zie je de vrouw in de rivier zitten, gelukkig heb ik dat kunnen voorkomen!

  • Comments(1)//madeleine.orangutan.nl/#post21

Batumbelin II

Begin Tweede SeizoenPosted by Madeleine Hardus Tuesday, February 17 2009 19:54:48

Voorlopig is nu het onderzoek in Batumbelin Quarantaine Center afgelopen. Morgen vertrek ik naar Sampan Getek waar Adriano al drie weken bezig is. Hier gaat mijn conditie op de proef gesteld worden want om 5 uur in de ochtend is het de bedoeling om te vertrekken om op tijd bij het nest te zijn en ik geloof dat het normaal is dat je pas na 7 uur ’s avonds terug komt van het volgen.. Let’s see!

Het onderzoek in quarantaine is goed gegaan, nu is het tijd om de data te analyseren en zien wat voor innovatieve resultaten eruit komen!! Quarantaine was een goede ervaring maar ook zeker confronterend. Hieronder nog wat foto’s:

Beckham die onder andere water spuugt om je aandacht te trekken.

Volgens mij kan er een stelletje gevormd worden Barcelona + Beckham. We hadden Barcelona Jengkol gegeven, iets wat ze nog nooit gegeten heeft en dit doet ze er mee!

Als ze eten krijgen wat ze niet kennen ruiken ze er altijd aan zoals Mutia hieronder doet.

Leuser is de orang-oetan die meer dan 70 kogels in zijn lichaam heeft en het verbazingwekkend genoeg overleeft heeft. Hij is wel blind wat je op deze foto kan zien. Je kan ook zien aan zijn onderlip dat hij om eten vraagt.

Geweldig nieuws voor 10 orang-oetans! Ze zijn verplaatst naar Jambi waar ze worden vrijgelaten. Een lange rit voor de orangs van 2 dagen, maar daarna zijn ze vrij! Er was nationale en internationale (NBC News America) media aandacht hiervoor en Emma is een van de gelukkigen:

Helaas twee dagen na de verplaatsing van de 10 orang-oetans kwamen mensen van de politie aan met in hun auto een orang-oetan. Virina is een wilde orang-oetan die volgens verhalen bij een plantage op de grond liep en in een zwijnen val terecht kwam. Na onderzoek van Rachmad heeft ze ook wat kogels en is ze waarschijnlijk ook gebeten door honden. De wonden zien er verschrikkelijk uit, ze is hieraan behandeld. Hopelijk genezen ze snel.

De rest zijn foto’s van andere prachtige en rare dieren die hier voorkomen, van de omgeving en kinderen in het dorp.

  • Comments(3)//madeleine.orangutan.nl/#post20

Batumbelin

Begin Tweede SeizoenPosted by Madeleine Hardus Wednesday, January 28 2009 23:58:53

Er is weer veel gebeurd deze laatste weken, de eerste weken van het nieuwe jaar. Rond de 10de zijn Mirjam (een masterstudent die ik begeleid en die een gedeelte van mijn project uitvoert) en ik naar Batumbelin Quarantine Center gegaan om de voedselexperimenten uit te voeren. Op wat kleine hobbelingen na is alles eigenlijk prima gegaan en ik denk dat er zeker wat interessante resultaten uit gaan komen!

In quarantaine zitten er op dit moment 41 orang-oetans bijna allemaal bij mensen/overheidsinstellingen/leger e.d. weggehaald als huisdier en dus nog erg jong. Zo’n jonge orang-oetan ziet er natuurlijk erg schattig uit en wie wilt er nou geen mooi rood aapje in huis? Totdat die mensen erachter komen dat ze groter worden en veel sterker dan mensen, dan beginnen ze een groot probleem te krijgen. En realiseer je ook dat als je 41 jonge orang-oetans hebt je ten minste (als je kundig bent in het afschieten) je 41 moeders af moet schieten…

Maar SOCP (Sumatran Orangutan Conservation Programme) is in dit centrum bezig om de dieren eerst te checken of ze gezond zijn en als ze deze fase doorstaan mogen ze naar een socialisatie kooi en daarna gaan ze naar Jambi (een goed bos waar geen orang-oetans meer voorkomen) waar ze worden vrijgelaten. Hier is ook een kamp waar mensen werken die de orang-oetans nauwlettend in de gaten houden. Een erg goed programma dus.

Nu terugkomend op de voedselexperimenten: we doen dit met 11 orang-oetans: Abel, Robert, Beckham, Pesek, Nando, Vewe, Windass, Mutia, Bolo, Tila en Bimbim. Het is zo grappig om te zien dat ze echt allemaal een eigen persoonlijkheid hebben, bijvoorbeeld Beckham (een van mijn favorieten) is echt een clown. Hij houdt ervan eten op zijn hoofd te leggen en ons zo lang mogelijk bij hem te houden, want hij houdt heel erg van aandacht.

Je raadt het al, dit is Beckham:

Drie kleine orangs die erg graag willen eten.

Of te snel willen drinken..

De volgende foto’s zijn van Matahari, ze zijn niet echt prettig om naar te kijken, ik wil alleen maar laten zien in welke staat ze was. Matahari (zon in het Indonesisch), een vrouwtje van rond de 30 jaar, is anderhalve week geconfisceerd in Aceh door SOCP. Ze hadden bericht gehoord dat er een orang-oetan een man had gebeten (nadat ze haar aan een ketting hadden gelegd) en of ze daar gelijk heen konden om de orang-oetan op te halen. Toen ze daar aankwamen troffen ze een orang-oetan aan die helemaal toegetakeld was en die een acute abortus kreeg. Het kindje ademde niet en Matahari legde haar mond op de mond van haar kindje, toen dat niet werkte hield ze haar benen vast zodat het kindje onderste boven hing. Helaas werkte dat ook niet, Matahari ‘begreep’ dat haar kindje niet meer leefde en hield het in haar armen en maakte huilgeluiden…
De volgende ochtend zijn ze naar quarantaine gereden met Matahari. Het zag er niet goed uit: twee vingertoppen waren afgehakt, ze bleek kogels in haar lichaam te hebben, ze hadden haar zo hard geslagen dat ze een schedelbasisfractuur had, haar oogbol was gebroken en er was ook wat mis met haar romp. De eerste dagen leek het beter te gaan totdat ze een soort van epilepsie aanvallen kreeg en stopte met ademhalen. Yenni, de dierenarts, heeft gelijk een infuus en zuurstof toegediend, ze leefde nog. Afgelopen zondag nacht hebben Mirjam en ik meegeholpen met het verzorgen van haar door warme doeken op haar voorhoofd te leggen (haar temperatuur was 35.4) en door te zorgen dat ze niet bewoog tijdens het geven van vaccinaties. Helaas, maar misschien ook beter voor haar, is ze afgelopen dinsdag overleden…

Nu komen er wat luchtige foto's van waar we slapen en van de omgeving met de 'wildlife'

Voorbereidingen van het experiment:

Deze familie woont aan de rechterkant van het huis, wij aan de linkerkant.

  • Comments(4)//madeleine.orangutan.nl/#post19

Aras Napal

Begin Tweede SeizoenPosted by Madeleine Hardus Saturday, January 03 2009 00:02:19

Een gelukkig nieuwjaar allemaal!

Afgelopen woensdag zijn we onverwachts toch nog voor 2 ½ dag op pad geweest naar Aras Napal. Dit is aan de zijkant van het Gunung Leuser National Park waar nog wilde olifanten voorkomen. Omdat er erg veel gekapt is in deze omgeving, staat er 500 meter van het begin van het national park een kamp waar 6 olifanten leven (5 volwassenen en 1 baby olifantje van 5 maanden) om het bos te beschermen. Vanaf deze plek begint het bos, wat heel duidelijk te zien is (zie foto’s). De weg naar dit kamp staat helemaal vol met palmolie plantages en is een kleine drie uur met de auto plus 20 minuten met de boot van Medan. Aras Napal zelf (240 hectares) was in de jaren zeventig, tijdens Soeharto, volledig gekapt en beplant met koffiebomen. Nu is het gelukkig al aardig goed hersteld van deze tijd mede doordat het kamp er staat. De 6 olifanten zorgen er namelijk samen met de mensen die in het kamp leven dat er geen andere mensen het bos in komen om te kappen. Ze hebben afgelopen maanden 4 mensen opgepakt die illegaal hout wilden kappen. De berijders en verzorgers van de olifanten (pawans) rijden op deze olifanten voor het patrouilleren van het bos, gaan ’s ochtends samen in de rivier een mandi nemen en zodra ze mensen horen kappen gaan ze er heen. De olifant kan zelfs op commando de mensen pakken!

Wij zijn hier dus met oud en nieuw geweest en het was geweldig om de samenwerking van de ‘pawan’ en de olifant en natuurlijk de olifanten zelf te zien. Het hoogtepunt was het rijden op deze gigantische dieren (maar ook de kleinste olifanten ter wereld) en de mandi in de rivier! Hieronder zijn wat foto’s van onze trip:

Blog Image

Blog Image

Hierboven twee foto's waar je op de eerste de palmolieplantages kan zien (links zijn ze net geplant) en op de tweede een volledig gekapt stuk.

Blog Image

Op weg naar Aras Napal met Ellen en Mirjam en Mudin (niet op de foto)

Blog Image

Blog Image

Mudin zit voorop, hij is een assistent van Ellen. Ellen werkt in Suaq een ander kamp in Aceh waar ze orang-oetans bestuderen.

Blog Image

Ellen, Haris (pawan) en ik.

Blog ImageBlog ImageHier zit ik alleen op de moeder olifant, was een geweldige ervaring om dicht bij het kleintje te zijn.

Blog ImageBlog ImageBlog ImageBlog ImageBlog ImageDeze hagedis was gevangen omdat het vocht een belangrijk medicijn is voor de lokale mensen. Waarvoor het is werd ons niet duidelijk gemaakt, maar het schijnt erg goed te zijn voor de gezondheid. De hagedis wordt hierbij niet gedood, ze halen wat vocht weg en dan laten ze hem weer vrij.

Blog Image

Tussen het olifant rijden ook nog gevaren met een kano en geluncht op een strandje waar we natuurlijk de enige waren.

Blog Image
Blog Image

Tijdens oud en nieuw hadden we kip en donuts! En keken we naar Harry Potter en The gods must be crazy. Oh ja en we deden wedstrijdjes met ping pong!

Blog Image

Op nieuwjaarsdag zijn Ellen en ik naar het dorp van Mudin geweest, daar hebben ze voor ons armbandjes gemaakt van pakis.

Blog Image

Dit is het resultaat!

Blog Image

Terug naar Medan.

  • Comments(4)//madeleine.orangutan.nl/#post18
« PreviousNext »